HEVOKÊN NAVÎ

Hevokên ku pêvebera wan bêjeyeka navî be, hevokên navî ne.

Hevokên navî bi alîkarîya kara "bûn"ê çê dibin. Kara "bûn"ê piştî navan tê û dikeve van forman:

1. Biker yekhejmar be, di pêveberê da "e" yan jî "ye" tê bikaranîn.

• Rêzan xwendekar e.
• Rêzan zana ye.

a) Piştî tîpên dengnedêr, "e" tê bikaranîn.

• Azad xort e.
• Ronî ciwan e.
• Rojda baş e.
• Keçik delal e.

b) Piştî tîpên dengdêr, "ye" tê bikaranîn.

• Şîlan mamosta ye.
• Tajdîn jêhatî ye.
• Mamosta zana ye.
• Hesp beza ye.

2. Biker pirhejmar be, di şûna "e" û "ye"yê da "in" û "ne" tên bikaranîn.

• Rêzan û Rojda xwendekar in.
• Rêzan û Rojda zana ne.

a) Piştî tîpên dengnedêr "in" tê bikaranîn.

• Firingî sor in.
• Pol germ in.
• Xwendekar jîr in.
• Xort dilgerm in.

b) Piştî tîpên dengdêr "ne" tê bikaranîn.

• Dayik dilşikandî ne.
• Mamosta zana ne.
• Mêvan birçî ne.
• Zarok tî ne.